Donderdag 21 februari
Het was weer zo ver, de 2 weken zijn gigantisch snel omgegaan en het was weer tijd voor een informatiebijeenkomst.
Zoals gewoonlijk hadden we van te voren weer een aantal bladzijden van het handboek gelezen wat best interessant was. Dit keer ging het over de hechting van het kind. Een lastig maar ook interessant onderwerp.
Zoals gewoonlijk hadden we van te voren weer een aantal bladzijden van het handboek gelezen wat best interessant was. Dit keer ging het over de hechting van het kind. Een lastig maar ook interessant onderwerp.
Onderweg moest natuurlijk op ons vaste pauze plekje een foto worden gemaakt.
Eenmaal aangekomen was de sfeer al iets anders dan de vorige keer, omdat je elkaar iets beter kent dus ook even gezellig met elkaar kan kletsen!
Toch wel leuk om dit elke 2 weken met dezelfde groep te doen, Ruben en ik zeiden al zou leuk zijn als je met een aantal na deze 5 bijeenkomsten ook contact kan blijven houden.. (wie weet....)
Aan het begin van de bijeenkomst hebben we een korte evaluatie gehad over de vorige keer en werd besproken waar we het vandaag over zouden hebben.
Hechting... Zoals ik al zei lastig maar ook interessant. Soms hoor je mensen wel eens zeggen 'als de basis maar goed is dan komt alles wel goed'. Helaas is de basis bij adoptie kinderen vaak niet helemaal goed. Deze kindjes hebben in hun (jonge) leventje al zoveel meegemaakt, dat ze soms 1 of meerdere ontwikkelingsfases hebben overgeslagen. Vaak fases die ook heel belangrijk zijn voor de hechting. Als ik naar mezelf kijk en soms wel eens mensen hoorde praten over dat geadopteerde kinderen soms zo verwend zijn. Nou, 1 ding kan ik zeggen de info van deze dag heeft mijn kijk daarop wel veranderd. Het is niet per definitie zo dat een adoptie kindje verwend is, de aanpak van opvoeding is even iets anders dan met een biologisch kindje. En dat is helemaal niet erg! Het is de bedoeling dat het kindje zich gaat hechten en ontwikkelen en dat vergt nou eenmaal een andere aanpak (in sommige situaties) dan met een biologisch kindje. Wat ik nou zo leuk vind aan deze bijeenkomsten is dat je je moet verplaatsen in een andere situatie, echt geloof mij, dat werkt! Maar goed na informatie te hebben gekregen over de hechting met een piramide als voorbeeld werden we na de pauze in groepjes verdeeld.
Hmmm of dat nou zo'n goed idee was om 3 stellen bij elkaar te zetten die het ook leuk vinden om gezellig te kletsen geen idee, maar het werkte! We kregen een casus en moesten daarbij opschrijven wat wou zouden doen om te zorgen dat de hechting beter zou worden. Tja en toen stond of naja zat ik een paar tellen met m'n mond vol tanden.. Iemand die mij een beetje kent weet dat ik niet zo van casussen hou. Ik vind het altijd zo lastig en irritant om even 'gauw' te moeten bedenken en benoemen hoe en wat ik zal doen in een bepaalde situatie. Maar goed, niet zeuren en aan de slag, alles voor het goede doel! En als ik even zo vrij mag zijn, ik vind dat we het met z'n 6en goed hebben gedaan! Ruben 'onze presentator' mocht onze ideeën vertellen want tja iemand moet het doen en praten kan hij wel😉 (stiekem een beetje trots en jaloers 🙈).
De andere 2 groepen hebben ook hun casus gepresenteerd en toen was het al weer 5 uur. Wat gaan die 3 uurtjes toch elke keer snel. Er valt over deze middag nog zoveel meer te vertellen maar wil het er voor nu even weer bij laten.
Mocht je vragen hebben of iets dergelijks laat het me weten!
Ik hoop dat jullie het nog steeds leuk vinden om zo af en toe iets te lezen en zo een beetje mee te kunnen leven. Afgelopen tijd krijgen we zoveel positieve reacties over ons blog, dat mensen (met name vrienden, familie en kennissen) het fijn en mooi vinden om zo op deze manier zo betrokken te zijn bij ons avontuur. Eerlijk is eerlijk, wij vinden het fijn en leuk om met jullie te delen. We zijn dit avontuur in geloof aan gegaan en hopen dat alles goed mag gaan en vinden het daarom fijn om te merken dat we zo gedragen worden door mensen die mee leven. Dat geeft zoveel energie en motivatie om door te gaan. Is het altijd makkelijk? Nee, het is en blijft spannend. Ik maar ik kan ook spreken namens Ruben we zijn pas opgelucht als we weer in Nederland zijn met ons kindje. Soms krijgen we wel eens opmerkingen met name over de kosten, tja die zijn er nou eenmaal en het wordt ons steeds meer duidelijk waarom die er zijn. En ook daarom willen we ons geen zorgen maken we vertrouwen er op dat alles (deze hele procedure en kosten) allemaal goed zullen komen. En de opmerking van weten jullie het wel zeker om te adopteren? Daar kunnen we heel kort over zijn, JA wij weten het zeker! Over 2 weekjes mogen we weer naar Houten voor de 3e bijeenkomst waar we ook weer zin in hebben (woow dan zijn we gewoon al weer over de helft van de bijeenkomsten!).
Toch wel leuk om dit elke 2 weken met dezelfde groep te doen, Ruben en ik zeiden al zou leuk zijn als je met een aantal na deze 5 bijeenkomsten ook contact kan blijven houden.. (wie weet....)
Aan het begin van de bijeenkomst hebben we een korte evaluatie gehad over de vorige keer en werd besproken waar we het vandaag over zouden hebben.
Hechting... Zoals ik al zei lastig maar ook interessant. Soms hoor je mensen wel eens zeggen 'als de basis maar goed is dan komt alles wel goed'. Helaas is de basis bij adoptie kinderen vaak niet helemaal goed. Deze kindjes hebben in hun (jonge) leventje al zoveel meegemaakt, dat ze soms 1 of meerdere ontwikkelingsfases hebben overgeslagen. Vaak fases die ook heel belangrijk zijn voor de hechting. Als ik naar mezelf kijk en soms wel eens mensen hoorde praten over dat geadopteerde kinderen soms zo verwend zijn. Nou, 1 ding kan ik zeggen de info van deze dag heeft mijn kijk daarop wel veranderd. Het is niet per definitie zo dat een adoptie kindje verwend is, de aanpak van opvoeding is even iets anders dan met een biologisch kindje. En dat is helemaal niet erg! Het is de bedoeling dat het kindje zich gaat hechten en ontwikkelen en dat vergt nou eenmaal een andere aanpak (in sommige situaties) dan met een biologisch kindje. Wat ik nou zo leuk vind aan deze bijeenkomsten is dat je je moet verplaatsen in een andere situatie, echt geloof mij, dat werkt! Maar goed na informatie te hebben gekregen over de hechting met een piramide als voorbeeld werden we na de pauze in groepjes verdeeld.
Hmmm of dat nou zo'n goed idee was om 3 stellen bij elkaar te zetten die het ook leuk vinden om gezellig te kletsen geen idee, maar het werkte! We kregen een casus en moesten daarbij opschrijven wat wou zouden doen om te zorgen dat de hechting beter zou worden. Tja en toen stond of naja zat ik een paar tellen met m'n mond vol tanden.. Iemand die mij een beetje kent weet dat ik niet zo van casussen hou. Ik vind het altijd zo lastig en irritant om even 'gauw' te moeten bedenken en benoemen hoe en wat ik zal doen in een bepaalde situatie. Maar goed, niet zeuren en aan de slag, alles voor het goede doel! En als ik even zo vrij mag zijn, ik vind dat we het met z'n 6en goed hebben gedaan! Ruben 'onze presentator' mocht onze ideeën vertellen want tja iemand moet het doen en praten kan hij wel😉 (stiekem een beetje trots en jaloers 🙈).
De andere 2 groepen hebben ook hun casus gepresenteerd en toen was het al weer 5 uur. Wat gaan die 3 uurtjes toch elke keer snel. Er valt over deze middag nog zoveel meer te vertellen maar wil het er voor nu even weer bij laten.
Mocht je vragen hebben of iets dergelijks laat het me weten!
Ik hoop dat jullie het nog steeds leuk vinden om zo af en toe iets te lezen en zo een beetje mee te kunnen leven. Afgelopen tijd krijgen we zoveel positieve reacties over ons blog, dat mensen (met name vrienden, familie en kennissen) het fijn en mooi vinden om zo op deze manier zo betrokken te zijn bij ons avontuur. Eerlijk is eerlijk, wij vinden het fijn en leuk om met jullie te delen. We zijn dit avontuur in geloof aan gegaan en hopen dat alles goed mag gaan en vinden het daarom fijn om te merken dat we zo gedragen worden door mensen die mee leven. Dat geeft zoveel energie en motivatie om door te gaan. Is het altijd makkelijk? Nee, het is en blijft spannend. Ik maar ik kan ook spreken namens Ruben we zijn pas opgelucht als we weer in Nederland zijn met ons kindje. Soms krijgen we wel eens opmerkingen met name over de kosten, tja die zijn er nou eenmaal en het wordt ons steeds meer duidelijk waarom die er zijn. En ook daarom willen we ons geen zorgen maken we vertrouwen er op dat alles (deze hele procedure en kosten) allemaal goed zullen komen. En de opmerking van weten jullie het wel zeker om te adopteren? Daar kunnen we heel kort over zijn, JA wij weten het zeker! Over 2 weekjes mogen we weer naar Houten voor de 3e bijeenkomst waar we ook weer zin in hebben (woow dan zijn we gewoon al weer over de helft van de bijeenkomsten!).
Tot die tijd gaan we ons huiswerk maar weer doen!
Tot de volgende keer!
Ps. Bedankt voor het lezen!
Tijd voor elkaar is ook belangrijk, dus nadien even uit eten geweest.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten