Met open armen....
Het programma waar we voor het eerst op een andere manier naar kunnen kijken. Ruben keek het niet altijd maar vanaf de eerste aflevering een aantal jaar geleden kijk ik het al. Met een lach en met een traan. Een traan omdat ik toen alleen maar kon hopen om ooit moeder te worden en een lach om het geluk te zien van een stel waarvan het kindje in hun hart is geboren.
Nu kijk ik er weer met een lach en een traan naar, een lach omdat ik weet dat wij als alles goed gaat over een aantal jaar ook ons kindje mogen gaan halen en een traan omdat het gewoon zo emotioneel is je herkent nu het gevoel.
Wat ben ik blij en dankbaar dat wij ook voor adoptie hebben gekozen en dat wij deze weg nu mogen gaan bewandelen.
Nu kijk ik er weer met een lach en een traan naar, een lach omdat ik weet dat wij als alles goed gaat over een aantal jaar ook ons kindje mogen gaan halen en een traan omdat het gewoon zo emotioneel is je herkent nu het gevoel.
Wat ben ik blij en dankbaar dat wij ook voor adoptie hebben gekozen en dat wij deze weg nu mogen gaan bewandelen.
Vandaag over precies 3 weken mogen we weer naar Houten voor de 1e an de 5 verplichte voorlichtingen. Wat zie ik er naar uit maar tegelijkertijd vind ik het zo spannend.
Intussen gaan we ons inlezen in de boekjes die we hebben gekregen en zijn we samen weer bezig om ons Engels weer een beetje op te krikken want dat is echt wel even weer nodig 🙈.
Ik heb zo zin in wat komen gaat en ben zo benieuwd hoe alles zal gaan.
I hope you know
There is somebody searching
For the way to get you here
I will get you here
There is somebody searching
For the way to get you here
I will get you here


