7 maart was de 3e informatiebijeenkomst, dat betekend op de helft we hebben nog 2 te gaan, over 2 weken en dan 3 week later nog een keer.
Maar eerst....
Even een foto..
Het ging deze middag met name over rouwen, daarover vertel ik zo wat meer.
We begonnen zoals gewoonlijk met een korte terugblik op de vorige bijeenkomst. (ik fluisterde nog zacht tegen ruben (ik denk dat hij het alleen niet gehoord heeft) laten we vandaag niet zoveel praten... Dat heeft dus niet geholpen). De meeste mensen vertelde wel even kort wat ze er van vonden, wij dus ook. De vorige keer zijn er een aantal dingen gezegd wat ons best wel aan het denken heeft gezet, wat natuurlijk ook de bedoeling is en ook goed is. Na de terugblik hadden we een stukje theorie over stress, emotietegulatie en trauma. We gingen in op wat trauma betekend, wat mogelijk traumatische ervaringen zijn bij de adoptie, hoe een kind zelf kan zorgen dat de stress af neemt, wat veelvoorkomende triggers zijn en hoe je een kind daar mee kan helpen. Ik vond het erg leerzaam om wat meer in te gaan, eigelijk weet je de meeste dingen wel of is het logisch maar als je het zo leest dan denk ik alleen maar wat erg voor zo'n kindje. Zo jong of al wat ouder en dan moet je dit al verwerken. Kijk eens naar (oudere) mensen om je heen, die kunnen sommige traumatische of rouwervsringen niet eens (snel) verwerken. Hoe moet zo'n jong kindje dat dan? Hierna hadden we een korte pauze en hadden we het er daarna over verlies en gemis. We hebben het over het rouwproces nav Kübler-Ross gehad. Wat de fasen zijn van het rouwproces en een kind dat kan uiten. Daarna ging het over kinderen en rouw en adoptie en rouw. Want ja ook (kleine) kinderen en met name adoptie kinderen hebben met rouw te maken. Na een 2e korte pauze werd de groep in 2en gedeeld, de mannen en de vrouwen apart van elkaar. We kregen een stapeltje kaarten mee met punten waar we over moesten gaan praten. Vond het leuk om eens alleen met vrouwen over bepaalde punten te praten. In de pauzes praat je wel met elkaar en na de bijeenkomsten soms. Meestel praten ruben en ik wel met dezelfde mensen maar nu hoor je ook het verhaal van mensen met wie ik eigenlijk nog niet echt gekletst heb. Aan het einde van de middag kregen we huiswerk mee voor de volgende keer.
Oh yeah huiswerk.. Normaal hou ik daar niet zo van, maar dit huiswerk maak ik met alle liefde!
We moeten een online test maken en een paar punten op papier zetten.
En deze punten zetten je echt wel even aan het denken.
De volgende punten moeten we over na denken en op papier zetten :
- hoeveel kinderen (1e keer)
- welke leeftijd
- welke landen
- welke special needs
Tja deze punten zijn wel een dingetje... En daar gaan we echt nog goed over nadenken en veel over praten. Dus wat wij op deze vragen gaan antwoorden.... Dat ga ik nu nog niet vertellen.
Het was weer een leerzame middag en zoals ik elke keer afsluit, ik zie uit naar de volgende keer.
We begonnen zoals gewoonlijk met een korte terugblik op de vorige bijeenkomst. (ik fluisterde nog zacht tegen ruben (ik denk dat hij het alleen niet gehoord heeft) laten we vandaag niet zoveel praten... Dat heeft dus niet geholpen). De meeste mensen vertelde wel even kort wat ze er van vonden, wij dus ook. De vorige keer zijn er een aantal dingen gezegd wat ons best wel aan het denken heeft gezet, wat natuurlijk ook de bedoeling is en ook goed is. Na de terugblik hadden we een stukje theorie over stress, emotietegulatie en trauma. We gingen in op wat trauma betekend, wat mogelijk traumatische ervaringen zijn bij de adoptie, hoe een kind zelf kan zorgen dat de stress af neemt, wat veelvoorkomende triggers zijn en hoe je een kind daar mee kan helpen. Ik vond het erg leerzaam om wat meer in te gaan, eigelijk weet je de meeste dingen wel of is het logisch maar als je het zo leest dan denk ik alleen maar wat erg voor zo'n kindje. Zo jong of al wat ouder en dan moet je dit al verwerken. Kijk eens naar (oudere) mensen om je heen, die kunnen sommige traumatische of rouwervsringen niet eens (snel) verwerken. Hoe moet zo'n jong kindje dat dan? Hierna hadden we een korte pauze en hadden we het er daarna over verlies en gemis. We hebben het over het rouwproces nav Kübler-Ross gehad. Wat de fasen zijn van het rouwproces en een kind dat kan uiten. Daarna ging het over kinderen en rouw en adoptie en rouw. Want ja ook (kleine) kinderen en met name adoptie kinderen hebben met rouw te maken. Na een 2e korte pauze werd de groep in 2en gedeeld, de mannen en de vrouwen apart van elkaar. We kregen een stapeltje kaarten mee met punten waar we over moesten gaan praten. Vond het leuk om eens alleen met vrouwen over bepaalde punten te praten. In de pauzes praat je wel met elkaar en na de bijeenkomsten soms. Meestel praten ruben en ik wel met dezelfde mensen maar nu hoor je ook het verhaal van mensen met wie ik eigenlijk nog niet echt gekletst heb. Aan het einde van de middag kregen we huiswerk mee voor de volgende keer.
Oh yeah huiswerk.. Normaal hou ik daar niet zo van, maar dit huiswerk maak ik met alle liefde!
We moeten een online test maken en een paar punten op papier zetten.
En deze punten zetten je echt wel even aan het denken.
De volgende punten moeten we over na denken en op papier zetten :
- hoeveel kinderen (1e keer)
- welke leeftijd
- welke landen
- welke special needs
Tja deze punten zijn wel een dingetje... En daar gaan we echt nog goed over nadenken en veel over praten. Dus wat wij op deze vragen gaan antwoorden.... Dat ga ik nu nog niet vertellen.
Het was weer een leerzame middag en zoals ik elke keer afsluit, ik zie uit naar de volgende keer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten