vrijdag 8 februari 2019

Eerste informatiebijeenkomst


Gisteren was het eindelijk zo ver. Na heel lang wachten (natuurlijk ook door de uitstel) hadden we we onze eerste informatie bijeenkomt. Wij optimisten al vroeg van huis vertrokken want je weet maar nooit onderweg...
Al snel kwamen we er achter dat we een uur en een kwartier te vroeg aan zouden komen, dus onderweg dan maar even pauze inlassen waar we deze foto hebben gemaakt...
Even een broodje eten en weer door.. Eenmaal in houten aangekomen waren we nog een uur te vroeg. En toen zag ik het bordje kringloop winkel, eerder had ik echt niks met kringloop winkels maar door ruben en zijn familie ben ik het steeds leuker gaan vinden. Dus op naar de kringloop winkel in Houten. Wat is dit een leuk winkeltje ik vind het geen standaard kringloop want je had echt nieuwe spullen vanuit een winkel en 2e hands en daar waren de prijzen ook naar... Dus als je ooit eens in Houten bent ga er eens even kijken.. Maar goed dit verhaal gaat natuurlijk niet over de kringloop maar over onze eerste informatie bijeenkomst.

Intussen zijn we aangekomen bij het gebouw van stichting adoptievoorzieningen. Bij aankomst viel het ons al direct op dat dit een hele andere groep was dan waar we de eerste keer mee zaten. Van te voren wat kletsen met elkaar en af en toe vallen er wat stiltes, ik denk ook een beetje onzekerheid, tenminste van mijn kant wel. Wat gaat er gebeuren? Wat gaan we bespreken? Kan ik iets fout doen?...
Toen gingen we naar een zaaltje waar we in een mooie u vorm gingen zitten (dikke flashback naar school 🙈).
De mevrouw van de stichting adoptievoorzieningen stelde zich eerst voor en even een agenda van de dag doornemen. Vervolgens hebben we een voorstel rondje gedaan (ja hoor we zijn weer de jongste van de groep!). Daarna kregen we meer uitleg over de adoptie driehoek, inleven hoe het is voor de geboorte ouders en het kind om geadopteerd te worden. Hebben wat filmpjes bekeken waarvan sommige best wel emotioneel waren. En er werden vragen over en weer gesteld. In de pauze met wat andere mensen gepraat altijd leuk nieuwe contacten leggen en vooral omdat je de komende paar weken elkaar regelmatig zal zien en je weet dat je allemaal het zelfde gaat doen, dus ook leuk en handig om tips te kunnen delen. Na de pauze gingen we weer verder met uitleg en filmpjes. Ma afloop nog even buiten nagepraat met een stel, best fijn dat je zo gevoelens, gedachten en ideeën kan delen. Ruben en ik waren door deze dag ineens weer zoveel enthousiaster geworden dan we (al) waren. Toen te thuis het handboek moesten lezen kwamen sommige dingen best negatief over. Ergens ook wel begrijpelijk het is ook niet zomaar iets om te adopteren. Maar de moed zakte ons wel een beetje in de schoenen. Maar door gisteren hebben we er echt weer zoveel zin in. Ik heb echt al weer zin in over 2 weken, puur omdat je er nu meer mee bezig bent het zoveel echter is en dichter bij voelt. Als je maanden niks hoort en er minder mee bezig bent voel alles zo ver weg. Wij hebben best veel aan deze dag gehad. En ik vond het ook echt goed en fijn om je eens te verplaatsen in de geboorte ouders en het kind. Het veranderd je kijk op zoveel dingen. Wij hebben nog steeds veel zin in dit avontuur en hopen over een paar jaar een kindje in ons armen te mogen sluiten die zo gewenst, geliefd en bijzonder is....
Tot zo ver ons verhaal over de eerste bijeenkomt, in grote lijnen want anders is het nog keer tekst dan het nu al is🙈.

Ps. 27 maart is er een voorlichtingbijeenkomst voor familie en vrienden van mensen die (willen) gaan adopteren. Via onderstaande link kan je, je daarvoor aanmelden.
https://adoptie.nl/agenda/themabijeenkomst-familie-en-vrienden-2/.

1 opmerking:

  1. Bedankt voor jullie openhartig verhaal.
    Veel dingen zijn herkenbaar, omdat wij dat traject ook hebben doorlopen.
    Geduld is een schone zaak, maar het duurt gewoon heel lang.
    In verwachting zijn van een adoptiekindje is anders dan 9 maand in verwachting zijn.
    Maar als je dan zo'n lief klein mensje in je armen hebt, ben je het lange wachten allang vergeten.
    Het is nieuw leven wat in je gezin komt, dat pakt niemand je weer af.
    Het is op dat moment definitief, je bent vanaf dat moment verantwoordelijk voor het grootbrengen van een nieuw klein leventje, het ligt in jullie armen.
    Dat is een onbetaalbaar gevoel, een grote rijkdom voor jullie beiden.
    Dat gunnen wij ieder echtpaar die daar naar uitkijkt.
    Een toekomst opbouwen, waarvoor je beiden verantwoordelijk voor bent, maar wat een rijkdom.
    Ieder heeft een verhaal, en ieder maakt iets mee, maar het gaat altijd over die ander, maar dan gaat het over jou/jullie.
    Dan hoor je er ook bij, dan mag jij ook ervaringen uitwisselen.
    Kijk daar naar uit, naar een nieuw gezinslid die jou nodig heeft om te groeien, en om zich te vormen naar jou inzicht en wijsheid.
    Als je God daar bij betrekt, dan kun je het aan, ook het lange wachten.
    Hij vertroost en sterkt wat jullie samen doormaken.
    Geef deze keuze niet op, het is zo de moeite waard.

    Groetjes van Jan en Annie Flikkema

    BeantwoordenVerwijderen