Wachten duurt lang

De drukke december maand is weer voorbij. Een maand waar ik echt mega tegenop zag, nu zou je denken dat valt nu toch wel mee nu jullie weten dat je gaat adopteren? Eigenlijk had ik dan ook wel verwacht maar toch bleek het iets anders te gaan. Op de een of andere manier kan ik bepaalde gevoelens nog niet helemaal loslaten en ergens denk ik dat, dat best logisch is voor een vrouw. Ik denk dat veel vrouwen dromen over het krijgen van kinderen en het doorbrengen van de feestdagen. Nou ik dus ook maar ik weet intussen dat niet elke droom uit komt. Ergens deden deze dagen best nog pijn. Toch was er af en toe een opluchting diep in mij. Een gedachte dat er ooit een moment komt dat wij deze feesten ook met ons kindje mogen vieren, ik zie er al zo naar uit!
Maar toch duurt wachten lang..
2 maand geleden hadden we de informatie bijeenkomt en daar kregen we te horen dat alles goed zou gaan we in augustus 2018 de eerste voorlichtingsbijeenkomst zouden hebben. Toen ik vol goede moed in december op de site van adoptie.nl wou kijken hoe het er voor stond zag ik helaas dat volgens de planning het pas in november 2018 is, dikke tegenvaller dus!
Als je iets zo graag wilt en dan en dan zo lang moet wachten is best zwaar.
Ik snap wel waarom ze het doen hoor maar als je er zelf in zit wil je het zo snel mogelijk!
Maar goed tot nu zijn we nog steeds een nummertje en dat nummertje kan ik intussen wel dromen en hopen dat ons nummertje steeds hoger op de lijst komt.
Als je nagaat dat volgens de planning het nog 10 maanden duurt, het lijkt zo lang en het voelt nog zo lang.