Oké, het is vrijdag middag, je komt thuis en als je voor de deur staat zie je dat er een envelop in de brievenbus hangt.. wat zou het nou weer zijn vragen we ons af. Ruben maakt de deur open en pakt de envelop hij draait de envelop om en ik zie 3 soort van rondjes die blauw met groen zijn en ik weet genoeg....
Mijn hart gaat al sneller... ik vraag aan Ruben weet je waar dat van is? Hij zegt nee... dan kan ik mijn lach niet langer inhouden en zeg nog gauw voor hij de envelop open doet dat het een brief is van stichting adoptievoorzingen. Eigenlijk heb ik de neiging om de brief uit zijn handen te trekken en hem zo snel mogelijk te gaan lezen. Maar ik hou me in.. Ruben begint de brief voor te lezen... het enige wat ik hoor is voorlichting en augustus. WAAAT?? maar er staat op de site oktober.. dan geeft Ruben mij de brief zodat ik hem zelf ook nog kan lezen. Euh ja er staat echt augustus!
Iets wat zo lang leek te duren en eigenlijk nog lang duurt, gaat ineens iets sneller.
Wel bijzonder als je niks hoort van adotievoorzieningen voelt alles zo ver weg en speelt het wel in je hoofd maar je bent er nog zo anders mee bezig.
Maar zodra die mooie envelop weer op de deurmat ligt dan leeft het weer! Dan praten we er weer meer over, meer met elkaar maar ook met mensen om ons heen.
Liefs Mandy
Geen opmerkingen:
Een reactie posten